Síðasta vika var hin skemmtilegasta. Það var búið að ákveða að gæsa hana Guðnýju Hrund og sáu systur hennar um undirbúning sem var pínu snúinn því Guðný mátti ekki vita neitt

Árdís vissi ekki fyrr en ég var bara farin í smáfrí.
Við Hulda Garðars fórum saman á hennar bíl eftir hádegið, stoppuðum á Húsavík í dálítinn tíma. Þegar við komum inn á Akureyri þá fórum við beint í íbúð sem Bimma systir var búin að leigja fyrir okkur í Hafnarstræti. Við Hulda þorðum ekki að fara neitt út, aldrei að vita nema við rækjumst á tilvonadi brúði og þar sem við heimsóttum Vínbúðina á Húsavík þá var ekkert annað í stöðunni en að opna fyrsta bjórinn, við söknuðum þess sárast að hafa gleymt að taka með okkur Scrabble.
Bimma kom svo stuttu seinna með henni Jóhönnu Dögg og við fórum að taka okkur til. Það var mæting 18.15 í Fornbókabúðinni, sem er uppáhaldsbúðin hennar Guðnýjar, þar sem við dreifðum okkur um alla búð. Þegar Guðný mætti á svæðið þá var hún alveg grunlaus, hún sá Huldu Garðars fyrst og undrunin hjá henni að sjá Huldu var alveg óborganleg og svo varð hún alveg kjaftstopp þegar hún sá okkur allar. Við skáluðum í freyðivíni og Guðrún frá Lundi var mærð, einn af uppáhaldshöfundum Guðnýjar. Spjallað var um rithöfundinn og verk hennar og Dalalíf títtnefnt og þegar einhver spurði hvaða bók hefði verið á eftir Dalalífi þá kallaði ég "var það ekki Nýtt líf eða Löggulíf" þetta vakti mikla lukku. Frá fornbókabúðinn lá okkar leið á vinnustað Guðnýjar, þar var búið að útbúa fundarherbergið sem veislustað þar sem var borðað, etið og mikið sungið.
Maturinn var nú ekkert slor, forréttur a la Kjartan, lasagne og svo eftirréttur. Elínborg kom með mjólk út í kaffið....Beilís

Gleði og gaman bara út í eitt og allar samstíga í því. Að þessu loknu fórum við í Þórsheimilið (sorry sumir sem ég þekki hefðu viljað sjá KA höllina hér en ég réði engu ! ), þar sem farið var í heitan pott og það var sungið og sungið af mikilli innlifun og gleðin var allsráðandi

Nema hvað þá vorum við stöllur búnar á því eftir heita pottinn og fórum heim í rúmið. Ég fæ svo sms frá Guðnýju eftir að ég var sofnuð, ég var í eins manns rúmi, með andlitið upp við vegg og þegar ég teygði mig í símann til að kíkja á símann minn þá bara lá ég í gólfinu - vön að vera í hjónarúmi. Bimma var í næsta herbergi við mig og heyrði lætin og sagði daginn eftir að hún hefði verið svo þreytt að hún hefði ekki verið tilbúin til að vita hvort ég væri lífs eða liðin

Ég hitti Guðnýju daginn eftir og hún kíkti á skilaboðin sem fóru á milli okkar og það fór ekkert á milli mála að ég var sofandi, blind og ekki allsgáð þegar kom að stafsetningunni m.ö.o. snilldarhelgi út í eitt.
Reyndar skrifað ég bloggið fyrir nokkrum dögum, vistaði það og ætlaði að lesa það yfir en bara gleymdi því !